Hallo allemaal,

We zijn al vanaf de 1ste mei hier op Mar Menor, een grote binnenzee,

ten zuiden van Torrevieja. We wachten op beter weer, qua warmte hebben

we niet te klagen, temp. tussen de 20 en 25*C. Maar de wind, ligt

gemiddeld tussen de 4-5-6Bft. Dan uit Noord-Oost-Zuid, en regen tussen

door. We hadden de 1ste, dat we uit Torrevieja wegvaarden Martin en

Hetty mee, als opstappers. Onderweg, windje schuin in de rug, dat ging

lekker, vlak bij de ingang van Tomás Maestre begon de wind wat meer

aan te trekken. Maar we waren snel achter de beschutting van de dijk

gekomen. Het ging er om, of we de brug-opening van 14.00 uur zouden

halen. En gelukkig, we vaarden met meerdere boten voor ons onder de

geopende brug door. Anders moesten we wachten tot 16.00 uur! Daarna

windje pal achter ons, op naar het eiland Isla Perdiguera. Dat wisten

we nog van vorig jaar, bijna dezelfde periode, dat we daar waren.

Het was druk, want 1 mei is een vrije dag van de arbeid voor de

Spanjaarden. We kwamen wat bij, onderweg stond een frisse wind, we

konden ons weer verwarmen in de kuip in de zon. Er werd besloten, dat

Martin en Hetty de volgende dag van boord zouden gaan in Los Alcázares.

Daar zou een bus gaan naar Torrevieja. We gingen nog de wal op,

dronken een biertje, met alleen een grote schaal opgemaakte salade, want

ze waren door de gegrilde sardines heen. Daarna op de boot een warme

maaltijd bereidt, we laafden ons met de meegenomen rode wijn van Martin

en Hetty. Op tijd de kooi opgezocht. De volgende dag, zag ik de blauwe

zeilboot ¨Peleus¨van Arnold achter ons liggen, hij gaf een geluidsignaal

en we nodigden hem uit, na ons ontbijt. We dronken koffie, en Arnold

vertelde de vele meegemaakte stories of his life. En Martin en Hetty

luisterden vol bewondering toe. Maar we moesten opstappen, het

anker op, en buiten zagen we al de vele witte kopjes op de golven.

Het had nl de hele nacht flink gewaaid en het zette door. Het zou

tussen de 5-6Bft worden. Dat was te merken.Er stond een flinke deining,

de boot maakte flinke slinger bewegingen. De stormfok werd aangeslagen,

en zo vaarden we naar Los Alcázares. We vaarden voor de ingang van de

jachthaven, en zagen, dat die propvol was. Zelfs aan de gastensteiger

lagen boten vast. Toen maar buiten het anker uitgegooid, maar die pakte

niet, we waaiden richting een zeilboot, die aan een vaste mooring buiten

de haven lag. We kwamen er tegen aan. Ons Stuurboord roerblad raakte

verstrikt in de mooringlijn. Hans deed z´n kleding uit en sprong in z´n

onderbroek het water in. Want als de lijn het roer zou ontwrichten.....

Hans klom net via de zwemtrap omhoog, toen ik riep: ¨Kijk uit, gauw

aan boord komen, anders kom je tussen de 2 boten¨ Want ik stond nl op

die andere, om ons af te duwen. En Martin gaf me een lange lijn aan,

om ons vast te maken aan de achterkikker van de mooring zeilboot.

Ik bleef erop staan, om de lijn uit te vieren, zodat Hans opnieuw het

anker kon uitgooien. Dat lukte, hij roeide snel Martin en Hetty naar de w

wal, want de bus zou over een half uur komen. Daarna pikte Hans me

op en we moesten even bijkomen van de enerverende momenten.

Niet wetende, wat er die nacht zou gebeuren!

De hel brak los, zo leek het wel. De lucht werd zwarter en zwarter,

weerlichten en gerommel in de verte. We moesten ankerwacht houden.

Ik heb er over notities gemaakt, wat er gebeurd is die avond en nacht.

Het ergste was rond 02.00 uur, de wind begon te gieren rond de mast.

We hadden op de windmeter uitslagen gezien van 40-44-46 knopen, met

uitschieters van 51 en 56 knopen=zeer zware storm. Hans startte de

stuurboord motor, om ons op de plek te houden. En de lange lijn aan die

andere boot,hield ons op de plek. We waren doorweekt van de regen, en

de onweersbui kwam vlak boven ons, weerlichten, met van die langgerekte

bliksemschichten. Doodeng. En tussen door zomaar ineens windstilte,

onheilspellend. En de boot zwalkte alle kanten op. We hadden een hectische nacht. De volgende dag verhaalden we boot naar een betere plek, met als

2de anker onze Fortris, met de loodlijn. Die heeft trouwens al vaak z´n

diensten bewezen op de Ballearen.

We wachten nu op beter weer, dan zakken we af richting Gibraltar. We

kregen van Arnold al een van hem gebruikte Engelse gastvlag.

Want bij het binnen varen van Gibraltar, komen we op Engels terrein, en

die schijnen er op te saan, dat je zo,n vlag in je want voert.

Dat was het voor zover, we berichten weer,

Groeten,



Hans en Paula